بدخط

اینقد پرتم از نوشتن که بعد از سالها تازه چند روز پیش یه خودکار خوش دست خریدم . اینکه نمینویسم رسما مغزم و خاک خورده . شاهدم دفترچه ی گلدار روی طاقچه ست که 3 سال پیش خریده بودم برای کمی تنفس این ذهن بیچاره ی یتیم .بلاتکلیف بین وسایل و کتاب ها...دفترچه گلدار دخترونه الان پرشده از خط خطی های پریماه 2 سال و نیمه از تهران.

دیروز که داشتم بیان مسئله پروپوزال نقش رسانه های جمعی بر افزایش جمعیت رو توی تقویم سال 94 مینوشتم احساس خیلی بدی داشتم ازینکه چرا اینقد بدخط و خرچنگ قورباغه مینویسم. درست مثل زبان انگلیسی که فراره دستخط خوب هم به طرز عجیب غریبب به فراموشی سپرده میشه. خدارو شکر که زندگی منو ادب کرده مسیولیت هیچ چیزی رو گردن کسی نندازم. هیچ کسی مقصر حال بد الانم نیست جز یکعدد انسان خاکستری شده ی مغز کپکی...

خدا سایه ی وبلاگ و از سر ما و سایه ی حیران مارو از سر وبلاگ کم نکنه.....